خانه وبلاگ
بايگاني شده ها
ايميل من
نویسندگان وبلاگ
Asad . Haidar
آرشیو وبلاگ
خرداد ۸٩
اردیبهشت ۸٩
بهمن ۸٧
آبان ۸٧
اسفند ۸٤
دی ۸٤
تیر ۸٤
اردیبهشت ۸٤
فروردین ۸٤
اسفند ۸۳
دی ۸۳
لینک دوستان
پرشين وبلاگ
اخبار ایران
مای پردیس
دوست یابی سالم
طراحی وب
آمار وبلاگ 
خروجی وبلاگ
لوگوی دوستان
عبدالسلام شایق فراز
عبدالسلام شایق فراز
به دخترم سیمین شایق
سپهر زندگی
در سپهر زندگی ای ماه مهرآئین من
ای فروزان اختر رخشان من، «سیمین» من!
کام جان از محنت پیری نبیند تلخیی
تا تویی از باغ هستی میوه ی شیرین من
کی ملال انگیز گردد فصل پائیز حیات
چون توئی در دیده ام، ای گلبن رنگین من
در نگاهم صحنه ی هستی بهارستان ز توست
در ملال آباد هستی چون تویی آذین من
هر کجا هستیم فخر ماست بر افغان دیار
بوده آنجا مهد جولان من و تمکین من
افتخارات وطن هرگز فراموشت مباد
نیست مضمونی جز این در نغمه ی دیرین من
دیر زی ای سرو ناز بوستان هستیم
زندگی بادت به کام، ای مهر فروردین من!
پيام هاي ديگران () link پنجشنبه ٦ خرداد ،۱۳۸٩ - Asad . Haidar
میر عبد السلام شایق فراز
میرعبد السلام شایق فراز
میر عبد السلام شایق فراز پسر میر عبد العلی شایق هروی در سال 1320 هجری خورشیدی در هرات افغانستان تولد شد .شایق فراز تحصیلات ابتدای رادرمدرسه فخر المدارس و دوره ثانوی رادر لیسه سلطان هرات به اتمام رساند و درسال 1347 از پو هنتون کابل درجه لیسانس خود را در رشته اقتصاد حاصل کرد و درسال 1973 از پو هنتون (سینت لویس) ایالت میزوری امریکا به اخد درجه ماستری در رشته رهنمایی و مشاوره تعلیمی دست یافت. شایق فراز، درافغانستان به عضویت مسلکی ریاست تر بیه معلم رهنما یی تعلیمی ومسلکی وزارت معا رف و به حیث عضو اکادمی علوم افغانستان اشتغال داشته.وی علوم اساسی ادبیات دری را نزد پدرش آموخت و در سالهای اخیر به سرودن اشعار دری به شیوه های کلاسیک و نیمایی قریحه خود را آزمود آثارش بصورت پراگنده در مطبوعات وطنی و ایرانی منتشرشده است.وی مجموعه کوچکی تحت عنوان (شهپر) از آثار دری خود تهیه کرده که هنوز منتشر نشده است.شایق فراز اشعاری به زبان انگلیسی هم دارد اشعار انگلیسیش که عبارت از ترجمه انگلیسی اشعارشعرای معروف فارسی وچند شعری که خودش به زبان انگلیسی سروده است می باشد در وبلاگ انتر نتی ذیل در یافت شده می تواند.
www.ilovepoetry.com (shayek)
یکی از اشعار فارسی که شایق فرازبه انگلیسی ترجمه کرده است به کتاب
LANGUAGE FOR THE NEW CENTURY
که از طرف یو نیورسیتی(شیکاگو) چاپ شده درج شده است .شایق فراز از اواخر سال میلادی1999 تا سال2003 ماهنامه ای بنام(نوید) در شمال کا لیفورنیا منتشر میکرد .ماهنامه( نوید) حاوی مقالات ادبی و اجتماعی به زبانهای دری و پشتو بود.صفحه دوازدهم( نوید) به زبان انگلیسی و برای جوانان افغان بود که هدف آن آشنا ساختن دختران و پسران افغان با فرهنگ وطن اصلی شان بود.
میرعبد السلام شایق در سال 1354 هجری خورشیدی با (عالیه سرور)ازدواج کرد . وی دو پسر و یک دختر دارد
پيام هاي ديگران () link چهارشنبه ٥ خرداد ،۱۳۸٩ - Asad . Haidar
درودی به پدر و مادر
شایق فراز
مادر ای اختر تا بنده صبح
پدر ای صبح درخشان امید
ای که از فیض شما بر من تافت
ازدل ظلمت شب صبح سپید
پدر! اندر رخ آ ئینه مدام
نقش رویای تورا می بینم
روی خود را چو دران مینگرم
آرزو های ترا می بینم
مادر! ای آنکه در آ غاز حیات
بود آ غوش تو گهواره من
روز و شب جمله بدنبال تو است
نگه عاشق و آ واره من
ای پدر بر من، جا ویدان باد
خنده گرم و برا زنده تو
مادر از هستی من دور مبا د
(گرمی د سـت نوا زند ه تو)
پيام هاي ديگران () link چهارشنبه ۱٥ اردیبهشت ،۱۳۸٩ - Asad . Haidar
غزل
عبد السلام شایق فراز
برعروس معنی ا مشب جامه های نو بریدم
در غزل یاد تو کردم درغزل روی تو دیدم
تا گلستان سخن را از بهاران جلوه بخشم
در افق های غزل رنگین کمانها آ فریدم
یاد تو چون در غزل همداستان شعر من بود
نرگس از چشم تو جستم سنبل از موی تو چیدم
تندی خوی ترا ما نند امواج سبکسر
نقش چشمان ترا همرنگ در یا ها کشیدم
ازصدای بال پر شور پرستو های وحشی
نغمه های پر طنین پیک فر وردین شنیدم
غوطه ها خوردم به بحر بیکران عشق و مستی
تاز خلوتگاه دل تا بزمگاه جان رسیدم
تا که اندر باغ هستی گاه و بیگه با تو باشم
از رفیقان و عزیزان رشته الفت بریدم
از ره آزادگی رو بر دیار عشق کردم
گنج های عا فیت را دادم و محنت خریدم
زند گی بی عاشقی یک جو نمی ارزد (فرازا)
ا ز بد و نیک د وعا لم عا شقی را بر گزید م
پيام هاي ديگران () link یکشنبه ۱٢ اردیبهشت ،۱۳۸٩ - Asad . Haidar
مثنوی
مثنوی پر لطف اســــتاد محمد یوسف (کهزاد)
که با کلام شیوای شان باعث افتخار من شده اند. این
شعر را استاد موصوف د ر جلسه 21 آگســـت انجمن
سخن افغانها قرائت فرمودند
(فراز)
اهدا:به استادگرامی
جناب عبد السلام شایق فراز
چه میزیبد سخن از نا توانی
که گوید در حضور نکته دانی
حضور اوستادی مهربانی
خروش قلزم عـــــــــــــــــــــلم بیانی
نمیدانم چگویم از مقامش
شنیدن،بیخود از طرز کلامش
کلامش پخته چون شعر (نظامی)
سخن باریکتر ازفکر جامی
زند آتش زشعرش در ستاره
زخاکستر بر انگیزد شراره
به حکمت میکند حل مشکل ما
که باشد چلچراغ محفل ما
سخن از فیض طبعش در(فراز) است
زبا ن و خامه باهم عشقباز است
سخن در جلوه( شایق) در نظاره
بدامان ادب ریزد ستاره
قیامت بیخود طرز کلامش
سخن پر میکشد بر آسمانش
شراب شعر(حافظ) را چشیده
نوای نای (مولانا) شنیده
به باغستان عرفان باغبان است
دل(بیدل) بسویش مهربان است
به آن کلک گهر بارش بنازم
صفای طبع سر شارش بنازم
دلم را از محبت شاد کرده
مرا بانکته سنجان یاد کرده
نوازش هاش شوری در سرم ریخت
دلم میخانه شد از ساغرم ریخت
درین غربتسرا یاد از وطن شد
ادب برقی بدل زد انجمن شد
به باغ انجمن یک خوشه چینم
همه در آسمان و من زمینم
همه نازکخیالان سخن ساز
همه زیبا پرستان نظر باز
نپرسیدی زطبع نا توانم
خموشی شکوه دارد از فغانم
اگر خور شید را با ذره کار است
مرا الفت به (بیدل) افتخار است
(فراز) ما دلی آیینه دارد
هزاران گفتنی در سینه دارد))
یقین دارم که او دریای راز است
دلش روشن زعشق بی نیاز است
الهی تا قیامت زنده باش
بنور معرفت تابنده با شدد
پيام هاي ديگران () link پنجشنبه ۱٧ بهمن ،۱۳۸٧ - Asad . Haidar
به مناسبت آغازدومین سال انجمن سخن
افغانها
اثرعبد السلام شایق( فراز)
مبارک باد این فرخنده ایام
بیاران با د شادی صبح تا شام
بیاریی عزیزان سخن سنج
دل ما شد زشادی( گنج در گنج)
زیمن طالع فرخنده فالی
به لطف حق بما بگذشت سالی
که یاران سخنگوی و سخن بین
بپا کردند این کاخ نگارین
بهر خشتش صفای جاودانی
فروغ گنجهای شایگانی
بنایش شور و شوق و شادی دل
زجمعش گردن جان را حمایل
ز(بینش) گرمی دلهای این جمع
که نورش روشنائی داده چون شمع
به جان یار و عزیز اهل بینش
به دل جویای راز آ فرینش
زخطش عقد مروارید خیزد
بخط بر روی معنی مشک بیزد
دگر ماراست یار نیک،(کهزاد)
که استادان همی خوانندش استاد
به بیدل الفت دیرینه دارد
چو بیدل سیرت آ ئینه دارد
بیا میزد چو کلکش رنگ در رنگ
چو مانی باز ریزد طرح ارژنگ
زشعر ناب( سرخابی) چه گویم؟
زموج این یم آبی چه گویم؟
بهر لفظش زسوزغم نشانی
بهر حرف از غم دل داستانی
فر یبا دفتری زالفاظ شیرین
گلستانی پر از گلهای رنگین
به دلها بر نشیند چون زدل خاست
که کلکش در سخن حرف دل آراست
بما( اقبال)، نیکو رهبری داد
که نظمش امتحان برتری داد
اگر چه از وطن دور اوفتاده
دل اندر خدمت میهن نهاده
سخن از عشق چون راند به اشعار
دران عشق وطن باشد پدیدار
اگراز فرقت یاری سخن گفت
سخن ازهجر یاران وطن گفت
زشعر( ناجیه) بانوی دانا
شکوفان گشته بزم الفت ما
درین بزم سخن تا پا نهاده
سخن را انبساط تازه داده
زلفظ دلنواز و نظم شیرین
بشعرش زنده گشته روح پروین
(شعیب) آن نازنین مرد دل آگاه
گشوده روسوی نقد سخن راه
به لفظ دلگشا و طبع وقاد
به بزم شاعران گردیده استاد
اگر در جامعه نقد سخن نیست
سخنور را نباشد قدرت زیست
چو در سینه دلی آگاه دارد
زدل در عمق معنی راه دارد
(اثیم) آنکو بنای انجمن کرد
بجان خدمت به اولاد وطن کرد
اگرچه در سخن اسمش اثیم است
مر اورا بیگمان اجری عظیم است
که عشقش طرح این بزم گزین ساخت
اصول این بنای نازنین ساخت
(زجویا) باغ الفت رنگ و بو یافت
که با زار سخن رو نق ازو یافت
به شور نغمه های عاشقانه
در آ میزد سخن را در ترانه
چو با ساز اندر آمیزد سخن را
دهد آوازه فرهنگ کهن را
(سها) را شور شعر آورده در کار
که ذوق شعر شد در وی پدیدار
سخن اینجا همه از ذوق و میل است
که د ر روی سها، نور سهیل است
هرانکو ذوق ومیلش رهنمون است
موانع پیش او زار و زبون است
(نثاری) را ندارم حرف شایان
که چون بنشسته در دلهای یاران
زفیض بهره های آسمانی
نموده انجمن را میز بانی
چنان دیدم به او ذوق سخن را
که ذوقش نور داده انجمن را
(رزاقی) آن هنرمند دل آگاه
که پیمود از هنر سوی سخن راه
هنر داده به او با ریک بینی
سخن سازی و مضمون آ فرینی
براه شاعری تا پا نهاده
هنر را رنگ و بوی تازه داده
(فرید) آنکو در ایام جوانی
گزیده راه و رسم نکته دانی
به بزم نکته سنجان جا گرفته
به کوی شاعران ماوا گرفته
کنار دانش و تعلیم و تخنیک
سخن را بر گزیده همره نیک
سخن او را مدد گاری نکوباد
(زتعلیمش وطن با آبرو باد)
بمن این انجمن ذوق سخن داد
به این غربت نشین یاد وطن داد
نوشتم چند بیتی فی البداهه
زروی لفظ و معنی بالصراحه
که تا بعد از گذشت رو زگاری
ازین ایام ماند یاد گاری
(فراز) این شعرشیرین شد مطول
ولی هرگز نمیبا شد مکمل
چو من هم طینت آئینه دارم
هزاران گفتنی در سینه دارم
نمیخواهم ولی کاز بعد سالی
نشا نم در دل یاران ملالی
دل یاران همیشه شاد بادا
همه از بند غم آزاد با د ا
پيام هاي ديگران () link پنجشنبه ۱٧ بهمن ،۱۳۸٧ - Asad . Haidar
بیهوده
میرعبد السلام شایق(فراز)
گوشها گر کر بود شور سخن در کار نیست
همد لی گر نیست یاران انجمن در کار نیست
بهر آن، کش حس بویائی زکار افتاده است
بوستان خلخ و مشک ختن در کار نیست
از برای چشم کور، ای گلبن پر رنگ و بو
خود نمایی های گلهای چمن در کار نیست
بر لجنزاران هرانکو فخر بستان میدهد
بهر او ای دوستان غیر لجن در کار نیست
آنکه از زاغ و زغن آوای مرغ حق شنید
بهر او جز ناله زاغ وزغن در کار نیست
عزت ار خواهی ز یاران، عزت یاران بدار
بین یاران ای عزیزان ما و من در کار نیست
غم مخور ای دوست گر قدر ترا نشنا ختند
کت گیاه هرزه، ای شاخ کشن در کار نیست
کور شد یعقوب و یوسف تاج سلطانی گرفت
پا د شاه مصر را بیت ا لحزن در کار نیست
غیرکسب علم و دانش ای بها رستان حسن
بهر آبادی آن مرز کهن در کار نیست
ای (فراز) ازشکوه لب بردوز وخاموشی گزین
چو ن تر ا ا فسا نه گیو و پشن د ر نا ر نیست
پيام هاي ديگران () link سهشنبه ۱٥ بهمن ،۱۳۸٧ - Asad . Haidar
حماسه آتشین
حماسه آتشین
عبد السلام شایق(فراز)
منکه دور از میهنم آواره ای غربت نشینم
د ر دلم آتش ز ند یا د د یا ر نا زنینم
ای وطن ای بحر دانش ای وطن ای مهد فرهنگ
ز یب تا ر یخ تو فخر اولین و آخرینم
دور از گلزار تو آن بلبل بشکسته بالم
در فراق روی تو آن عاشق عزلت گزینم
گرجه اینجا مردمان بر جمله عالم فخر دارند
تا ز آغوش تو دورم ایوطن نقشزمینم
نیستم شاعر ولی از فیض رویای تو باشد
چامه های دل پسند م نغمه های دلنشینم
جز هرات و قندهار و کابل و بلخ و بدخشان
بر دیاری دل نبندم از بهاری گل نچینم
من (فراز) عالمم هر جا که باشم چونکه باشد
پر ز صهبا ی غر و ر آ ر یا نی سا تگینم
پيام هاي ديگران () link سهشنبه ۱٥ بهمن ،۱۳۸٧ - Asad . Haidarتضمین غزل حافظ شیرازی
مخمس بر غزل حافظ
عبدالسلام شایق(فراز)
آنکه پاکی و دل آویزی شبنم با اوست
نشه عاشقی و چاشنی غم با اوست
شرح و تعبیر دوصد عالم مبهم با اوست
آن سیه چرده که شیرینی عالم با اوست
چشم میگون لب خندان دل خرم با اوست
وصف رخسارش کی گنجد اندر غزلی
عشق را نیست درین دهر بدیل و بدلی
محنت هجر نیاید به مثال و مثلی
گرچه شیرین دهنان پاد شهانند ولی
او سلیمان زمان است که خاتم با اوست
چشم او نشئه می ریخته اندر رگ تاک
شور صد میکده فگنده درین تیره مغاک
نرگسستان شده از نرگس او دامن خاک
روی خوب است و کمال هنر و دامن پاک
لاجرم همت پاکان دو عالم با اوست
خرد ازحسرت دیدار رخش مجنون است
دل خلقی بتمنای وصالش خون است
اینغزل بزمگه نغمه این مضمون است
خال مشکین که بر ان عارض گندمگون است
سر آن دانه که شد رهزن آدم با اوست
از غم عشق شدم شهره و رسوای جهان
دم بدم بر همه رو شن شود این راز نهان
خواهد افروخت مرا دوری او شعله بجان
دلبرم عزم سفر کرد خدا را یاران
چه کنم بادل مجروح که مر هم با اوست
پیش مهتاب رخش ماه فلک گشته خجل
در ره وصل مرا ناقه جان ماده به گل
سوخت جان و تنم از غفلت آن( مهر گسل)
با که این نکته توان گفت که آن سنگین دل
کشت مارا و دم عیسی مریم با اوست
چون (فراز) است بجان شیفته گفتارش
همنوا گشت به این نغمه گو هر بارش
بو که در شهر سخن گرم شود بازارش
(حافظ)از معتقدان است گرامی دارش
زانکه بخشایش صد روح مکرم با اوست
دوم جنوری ٢٠٠٧
سنی ویل کالیفورنیا
پيام هاي ديگران () link دوشنبه ٢٧ آبان ،۱۳۸٧ - Asad . Haidar
دریغ و درد
اثر عبد السلام دهزاد کهدستانی
در دل یاران زجور روزگار
ماتم(پندار) رنج ناگوار
صاحب حلم و حیا عبدالحلیم
مهربان و فاضل و پرهیزگار
بود او فرزند استاد سخن
(شایق)آن دانشور والا تبار
محضر او گرم و شیرین و لطیف
روحپرور چون نسیم نو بهار
صحبت او دلنشین و بی ریا
نیک اندیش و سلیم و برد بار
پاسدار گوهر علم و ادب
بود دایم در ره حق استوار
دودمانش صاحب ستر و عفاف
دین دانش هست ایشان را شعار
همچو اب خود بنام نیک زیست
دوستان را دل بیادش داغدار
تا چنین فرزند صالح پرورید
خاک گازرگاه دارد افتخار
قرنها باید که یک دانای راز
سر بر آرد از ضمیر روزگار
ای دریغ و درد کان یار عزیز
گشت چون خورشید پنهان در غبار
برد فرمان از ندای ارجعی
دل برید از الفت یار و دیار
او غریق رحمت یزدان پاک
در قفایش دوستداران سوگوار
داشتم امید دیدارش و لیک
بی ثمر گردید مارا انتظار
یارب از الطاف عام خود بساز
تا ابد با صالحانش همجوار
از خدا خواهم که باشد تا بحشر
بهره مند از رحمت پرو ر گا ر
هرات 21 دلو
پيام هاي ديگران () link دوشنبه ۱٥ اسفند ،۱۳۸٤ - Asad . Haidar